พลเรือเอก Kornilov: ประวัติสั้น ๆ

วลาดิเมีย Alekseevich Kornilov - ที่สุดคนหนึ่งในผู้บัญชาการทหารเรือรัสเซียของศตวรรษที่สิบเก้า ชีวิตของเขาสามารถเรียกได้ว่าเป็นตัวอย่างของการบริการที่ซื่อสัตย์และเสียสละเพื่อรัสเซีย เขาได้รับชื่อเสียงในฐานะผู้บัญชาการยุติธรรมและการจัดงานที่มีความสามารถและถ้าชีวิตของเขาจะไม่ถูกขัดจังหวะอย่างกะทันหันบางทีผลของสงครามไครเมียจะได้รับแตกต่างกันมากสำหรับรัสเซีย

เด็กและเยาวชน

พระเอกในอนาคตของ สงครามไครเมีย เกิดใน 1806 ในครอบครัวที่อยู่ใกล้กับทรัพย์ตเวีย Ivanovo

พ่อของเขา Aleksey Mikhailovich ในวัยหนุ่มของเขาเป็นนายทหารเรือ ที่เพิ่มขึ้นในการจัดอันดับของกัปตัน-บัญชาการทหารเขาออกจากกองทัพเรือและเป็นเวลานานครอบครองสำนักงานข้าหลวงในไซบีเรีย หลังจากนั้นเขากลับไปยังเมืองหลวงที่เขากลายเป็นสมาชิกวุฒิสภา

ตามประเพณีของครอบครัวหนุ่มวลาดิเมียก็ตัดสินใจที่จะเชื่อมโยงชีวิตของพวกเขาไปในทะเล ในตอนท้ายของเซนต์ปีเตอร์เบิร์กทางทะเลคณะนักเรียนเขาก็สมัครเป็นทหารในยามลูกเรือทะเล บริการที่เกิดขึ้นส่วนใหญ่อยู่บนชายฝั่งและภาระอย่างต่อเนื่องเพื่อเจาะชายหนุ่มมาก ในที่สุดเขาถูกไล่ออกด้วยวลี "สำหรับปัญหาการขาดแคลนความชุ่มชื่นให้กับด้านหน้า." ในหนังสือชีวประวัติของ Kornilov นี้เป็นเจ้าหน้าที่ทหารเรือจะเสร็จสมบูรณ์ถ้าพ่อไม่ได้แทรกแซง

"ชนชาติ"

หลังจากที่บางครั้งพลอนาคตของกองทัพเรือรัสเซียถูกนำมาใช้อีกครั้งสำหรับการรับราชการทหารและได้บนเรือ "ชนชาติ" เพิ่งจะมาถึงในเมืองหลวงของเกล

ระหว่างการให้บริการใน "ชนชาติ" ในตำแหน่งของเรือตรี Kornilov เป็นเรื่องยากมากที่ย้ายเรือของคุณจากครอนกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียน

ผู้บัญชาการทหารมิคาอิลลาซาเรฟที่สังเกตเห็นความสามารถที่โดดเด่นของนายทหารหนุ่มโยนเมื่อออกจากห้องโดยสารของกองของเขาทั้งผู้ใต้บังคับบัญชาของนวนิยายฝรั่งเศสและแทนที่จะนำหนังสือ Kornilov ในการเดินเรือและการเดินเรือ ภายใต้การอุปถัมภ์ของเรือตรีหนุ่มกัปตันเริ่มที่จะเข้าใจวิทยาศาสตร์ทางทะเลยาก ประวัติศาสตร์แสดงให้เห็นว่า Kornilov ก็สามารถที่จะสมบูรณ์แบบ master มัน

เมื่อมาถึงในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน "ชนชาติ" พบกับกองเรือของสหรัฐพันธมิตรรีบให้ความช่วยเหลือของผู้ประท้วงกรีซ ดังนั้น Kornilov ที่เกิดขึ้นจะมีส่วนที่มีชื่อเสียงใน การต่อสู้ของนา ใน 1827 "ชนชาติ" เป็นเรือธงของกองทัพเรือรัสเซียและทีมงานของเขาแสดงให้เห็นว่าตัวเองเก่ง

ระหว่างการสู้รบที่เรือตรีบัญชาหนุ่มสามปืน "ชนชาติ" และสำหรับความสามารถและความกล้าหาญของเขารับรางวัลหลายรางวัลจากทุกประเทศพันธมิตร เขาได้รับรางวัลเพื่ออาบน้ำในอังกฤษคำสั่งของพระผู้ไถ่บาปของกรีซสั่งซื้อที่ เซนต์หลุยส์ ของฝรั่งเศสและรัสเซีย สั่งของเซนต์แอนน์ ระดับ 4 TH

ไหล่สงครามครั้งนี้น่ากลัวไปไหล่กับ Kornilov, Istomin ต่อสู้เรือตรีร้อยโทหนุ่มสาวและ Nakhimov เกี่ยวกับบทบาทที่ดีของคนเหล่านี้ในประวัติศาสตร์ของกองทัพเรือรัสเซียคล้ายเกินไป

บนทะเลสีดำ

หลังจากที่ปรับขึ้นอย่างต่อเนื่องเมดิเตอร์เรเนียน Kornilov บริการในทะเลบอลติก อย่างไรก็ตามผู้บัญชาการของเขาในอดีตพล Lazarev แปลโดยช่วงเวลาของทะเลสีดำ, อย่าลืมเกี่ยวกับชายหนุ่มที่กล้าหาญและเขียนมันออกมาจากเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก Sevastopol

ในระหว่างการเดินทาง Bosphorus 1833 Kornilov รับมือเก่งกับภารกิจของการศึกษาของน้ำในพื้นที่สเตรทส์ที่ซึ่งเขาได้รับการสั่งซื้อของเซนต์ วลาดิมีการศึกษาระดับปริญญา 4 TH

หลังจากการดำเนินการนี้ Kornilov ได้รับการแต่งตั้งผู้บัญชาการของเรือสำเภา "Themistocles" และเขาก็สามารถที่ จะแสดงให้เห็นว่าตัวเอง เป็นผู้จัดการที่ยอดเยี่ยม ในตอนหนึ่งของแคมเปญ "Themistocles" ผู้โดยสารบนเรือเปิดออกมาจะดีจิตรกรรัสเซียคาร์ลไบรูลลอฟอฟ ระหว่างการเดินทาง Kornilov มักจะมีการสนทนายาวกับบุคคลที่น่าสนใจนี้ ผลงานชิ้นเอกในช่วงเวลาที่กำลังทำงานอยู่บนหนึ่งในผลงานชิ้นเอกของเขาผ้าใบ "วันสุดท้ายของปอมเปอี." ในระหว่างการเดินทางของศิลปินที่มีการจัดการในการวาดภาพของ Kornilov ซึ่งถูกเก็บไว้ในอาศรมตอนนี้

หลังจากที่ "Themistocles" ภายใต้คำสั่งของ Kornilov ไปทะเลเรือลาดตระเวน "ที" เรือรบ "ฟลอร่า" และแม้กระทั่งเรือรบขนาดใหญ่ "อัครสาวกสิบสอง" ที่มีมากกว่า 1,000 ทีม มันอยู่ในปีที่ผ่านมาในอนาคตพลเรือเอก Kornilov ก็สามารถที่จะชนะเคารพของผู้ใต้บังคับบัญชาและได้รับชื่อเสียงในหมู่พวกเขาเจ้านายที่เข้มงวด แต่ยุติธรรม วลาดิมีเป็นของตัวเองอย่างต่อเนื่องอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยในการเรียนรู้และพัฒนาทักษะของพวกเขากัปตัน

เสนาธิการกองทัพเรือ

ในปี 1838 ได้รับการแต่งตั้ง Kornilov เสนาธิการกองเรือทะเลสีดำ, และผู้บัญชาการ Lazarev ปรากฏขึ้นอีกครั้งที่รู้สึกตื่นเต้นมากเกี่ยวกับโอกาสในการทำงานอีกครั้งกับชายหนุ่มคนหนึ่งที่มีความสามารถ ในความร่วมมืออย่างใกล้ชิดกับ Lazarev, Kornilov มีการออกกำลังกายเรือหลายและมีส่วนร่วมในแคมเปญทหารขนาดเล็กในภาคตะวันออกของทะเลสีดำ ในตำแหน่งนี้เขาได้รับการเลื่อนยศกัปตันฉัน

ในปี 1848, Kornilov หนุนไปอังกฤษเพื่อเรียนรู้จากประสบการณ์ของเพื่อนร่วมงานจากต่างประเทศและในเวลาเดียวกันจะสังเกตเห็นการก่อสร้างหลายลำได้รับคำสั่งจากกองเรือทะเลสีดำ เขากลับไป Sevastopol หนึ่งของพวกเขา - เรือกลไฟเรือรบ- "วลาดิเมีย"

หลังจากการเดินทางครั้งนี้อาชีพ Kornilov เริ่มพัฒนาอย่างรวดเร็ว เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นพลเรือตรีและในไม่ช้าเขาสมัครเข้าข้าราชบริพารของพระองค์อิมพีเรียลสมเด็จ ตอนนี้เขาก็มีคนที่เหมาะสมที่จะรายงานให้นิโคลัสผมในกิจการของกองเรือทะเลสีดำ

กิจกรรมเพื่อเสริมสร้างการป้องกัน

ในปี ค.ศ. 1851 Lazarev เสียชีวิต อย่างเป็นทางการโพสต์ของผู้บัญชาการของกองเรือทะเลสีดำได้รับการแต่งตั้งพลเรือเอก Berhe แต่ทุกคนรู้ว่านี่เป็นเพียงพิธีการ ทุกการควบคุมที่แท้จริงของกองทัพเรือในทะเลสีดำที่ได้รับการกระจุกตัวอยู่ในมือของ Kornilov และเขาไม่ได้มีการเบื่อ

ทุกคนรู้ว่าภาคใต้เร็ว ๆ นี้จะแบ่งออกสงครามที่ดีและพลเรือเอก Kornilov รีบร้อนที่จะดำเนินการทุกงานที่จำเป็นในการเสริมสร้างพรมแดนทะเลและการก่อสร้างของเรือใหม่ แต่เวลาที่เขาเป็นเล็ก ๆ น้อย ๆ และเหตุการณ์ที่กางออกอย่างรวดเร็ว

สงครามทะเล

ในตุลาคม 1853 รัสเซียไปทำสงครามกับตุรกี Kornilov ส่งแคมเปญลาดตระเวนทันทีเพื่อตรวจหาศัตรูกอง เรือรัสเซียมาถึง Bosphorus แต่เรือศัตรูและไม่พบ พลเรือเอกตัดสินใจที่จะแบ่งกองเรือของเขาส่งกลุ่มเรือไปในทิศทางที่แตกต่างกัน ตัวเองอยู่บนเรือกลไฟเรือรบ- "วลาดิเมีย" ย้ายไป Sevastopol

ทันใดนั้น "วลาดิเมีย" มาข้ามเรือศัตรูคนเดียว มันเป็นเรือตุรกีเรือรบ "เพอร์วาซบาหรี." การต่อสู้โพล่งออกมาซึ่งเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของเรือรบทางเรือโดยใช้การลากไอน้ำ รัสเซียออกจากการรบชัยชนะมา เรือตุรกีจัดการเพื่อจับภาพและลากไป Sevastopol หลังจากนั้นมันได้รับการซ่อมแซมและเขาก็กลายเป็นสมาชิกของกองเรือทะเลสีดำภายใต้ชื่อของ "Kornilov." สงครามไม่ยอมให้เข้าใกล้ชายฝั่งไครเมียและกองทัพเรือหมดความจำเป็นจำนวนมากของเรือ

เล็ก ๆ น้อย ๆ ต่อมาพลเรือเอก Kornilov อีกครั้งไปทะเลเป็นผู้บัญชาการกองเรือซึ่งกองเรือกู้ภัย Nakhimov อย่างไรก็ตามโดยจุดเริ่มต้นของการต่อสู้ที่มีชื่อเสียงของ Sinop ที่พวกเขาไม่ได้มีเวลา Nakhimov ลำพังสามารถเอาชนะกองกำลังหลักของศัตรูอย่างรวดเร็ว

แต่ชัยชนะรบ Sinop กลายเป็นปัญหาใหม่ ในสงครามที่ด้านข้างของตุรกีเข้าร่วมสหราชอาณาจักรและฝรั่งเศส ตอนนี้ก่อนที่จะมี Kornilov เป็นงานที่เป็นไปไม่ได้เกือบใหม่เพื่อให้เข้ามาบุกรุกทะเลและทางบกกองกำลังของศัตรูการป้องกันไม่ดี Sevastopol

การป้องกันของ Sevastopol

กลาโหมที่ดินจัด Menshikov พิสูจน์แล้วว่าไร้ค่าและไม่มีประสิทธิภาพ เร็ว ๆ นี้ Sevastopol อยู่ในสเตรทส์

พลเรือเอก Kornilov ที่มุ่งหน้าไปทหาร Sevastopol ร่วมกับทหารวิศวกร Totleben เริ่มเร่งรีบที่จะสร้างป้อมปราการรอบเมือง ในเวลานี้ในอ่าว Sevastopol มาแองโกลฝรั่งเศสกองเรือขนาดใหญ่ เรือรัสเซียจะติดอยู่ในถนนภายในสามเท่ากองกำลังศัตรูที่เหนือกว่าของพวกเขา Kornilov เสนอทั้งหมดเดียวกันที่จะนำเรือในทะเลจะมีส่วนร่วมในการต่อสู้และขายชีวิตของเขาอย่างสุดซึ้ง อย่างไรก็ตามอื่น ๆ สมาชิกระมัดระวังมากขึ้นของสภาทหารไม่สนับสนุนแผน พวกเขาเสนอที่จะน้ำท่วมกองทัพเรือรัสเซียบนถนนจึงปลอดภัยปกปิดเมืองจากการรุกรานจากทะเล มันเป็นแผนและก็ตัดสินใจที่จะนำสู่การปฏิบัติ เรือเดินสมุทรที่ถูกน้ำท่วมและเรือปืนเข้มแข็งต่อไปป้อมฝั่ง

ความตาย

13 กันยายนเริ่มล้อม Sevastopol และการก่อสร้างของป้อมปราการออกที่อาศัยอยู่ในเมือง น้อยกว่าหนึ่งเดือนต่อมามีการโจมตีใหญ่ครั้งแรกของเขาในเมืองซึ่งน่าเสียดายที่เป็นคนสุดท้ายของพลเรือเอกที่มีชื่อเสียง

ในวันนี้วลาดิเมีย Alekseevich Kornilov ตามปกติการตรวจสอบการสร้างความเข้มแข็งของเมือง ระเบิดพบเขาใน Mamayev ฮิลล์ ละเว้นหอยล้ม Kornilov เสร็จสิ้นการตรวจสอบและกำลังจะไปที่ป้อมปราการอื่น ๆ ในขณะที่เขาถูกกระแทกอย่างกระทันหันโดยหลักศัตรูได้รับบาดเจ็บสาหัสในหัวของเขา คำพูดสุดท้ายของเขาคือความต้องการจนหยดสุดท้ายของเลือดเพื่อปกป้อง Sevastopol

Kornilov ถูกฝังอยู่ในวิหารวลาดิเมียทะเลติดกับเพื่อนและที่ปรึกษาของเขาพล Lazarev เล็ก ๆ น้อย ๆ ในภายหลังจะมีการหาที่พำนักแห่งสุดท้ายของพวกเขา Nakhimov พล และ Istomin

ประวัติโดยย่อของ Kornilov ไม่สามารถสะท้อนได้อย่างเต็มที่ทุกเหตุการณ์ในชีวิตของเขาและความหลากหลายของบุคลิกภาพ ผู้ชายคนนี้ที่น่าตื่นตาตื่นใจได้มากและมักจะยังคงอยู่ในความทรงจำของคนรัสเซียในชีวิตของพวกเขา เขาจำได้ว่าเป็นเจ้าหน้าที่ที่ยอดเยี่ยมและผู้บัญชาการทหารเรือที่มีทักษะ แต่ไม่กี่ทราบว่าพระเอกที่มีชื่อเสียงของสงครามไครเมียในช่วงเวลาที่หายากของส่วนที่เหลือเป็นคนที่อ่อนโยนและเป็นพ่อที่รักของลูกห้า