อาเวทิคอิซาฮาคีันน: ประวัติและผลงาน

ที่มีชื่อเสียงอาร์เมเนียกวีอาเวทิคอิซาฮาคีันนทิ้งมรดกทางวรรณกรรมที่ดีซึ่งยังคงอยู่ในช่วงศตวรรษที่ 20 มันก็กลายเป็นที่มีอยู่ให้กับผู้อ่านที่พูดภาษารัสเซียในการแปลโดยอเล็กซานเดอร์บล็อค, Bryusov อีวาน Bunin และพาสเตอร์ น่าสนใจไม่น้อยคือเรื่องราวของชีวิตของเขาซึ่งในปีของสหภาพโซเวียตที่ถูกนำเสนอต่อสาธารณชนในรูปแบบการแก้ไขอย่างรอบคอบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งแม้ 20-30 ปีที่ผ่านมาแม้จะอยู่ในอาร์เมเนียตัวเองไม่กี่คนที่รู้ว่าผู้ชนะของรางวัลสตาลินของการศึกษาระดับปริญญาครั้งแรกในปี 1921 ใช้เป็นส่วนหนึ่งในองค์กรของ "กิจการซวยที่"

อาเวทิคอิซาฮาคีันน: ชีวประวัติ (วัยเด็ก)

กวีเกิดในปี 1875 ในเยเรวาน Alexandropol จังหวัด (จักรวรรดิรัสเซียในขณะนี้ Gyumri อาร์เมเนีย) พ่อของเขา - Sahak Isahakyan - เป็นบุตรชายของผู้อพยพจากเก่าบายาซิดที่ในปี 1828 จะถูกบังคับให้ออกจากบ้านของเขาและหายไปกับการถอยทหารของรัสเซียใน Shirak หุบเขา

เป็นเด็กเป็นเล็ก ๆ น้อย ๆ การศึกษา Avo ยายและแม่ Almast ในขณะที่เขามักจะตั้งข้อสังเกตต่อมาพวกเขาเป็นตัวเป็นตนสำหรับเขาในอุดมคติของผู้หญิงปรมาจารย์อาร์เมเนีย, อนันต์ทุ่มเทให้กับครอบครัวของเขาและยินดีที่จะอดทนต่อความยากลำบากใด ๆ เพื่อประโยชน์ของความเจริญรุ่งเรืองของตน จากพวกเขาที่เขาเคยได้ยินนิทานหลายตำนานซึ่งกลายเป็นพื้นฐานของงานที่ดีที่สุดที่เขียนโดยเขา

การศึกษาในวิทยาลัย

ข้อแรกของพระองค์อาเวทิคอิซาฮาคีันนเริ่มเขียนตอนอายุ 11 เร็ว ๆ นี้ครอบครัวของเขาไปในการเดินทางไปยังเซนต์ Echmiadzin ซึ่งเขาได้พบกับนักเรียนของที่รู้จักกันดีทั่ว Gevorgyan วิทยาลัยคริสเตียนตะวันออก แม้ว่าความรู้วัยรุ่นที่ได้รับอนุญาตให้เขาผ่านการสอบเข้าสถาบันฝ่ายบริหารต้องส่งเอกสารสำหรับการศึกษาระดับประถมศึกษาซึ่งยังไม่ได้รับ Isahakyan จากนั้นพ่อแม่ของเขาได้รับคำแนะนำให้ส่งลูกชายของเขาไปโรงเรียนสำหรับปีที่วัดอาชา มี Avetik แสดงให้เห็นความขยันดีและกลับไป Echmiadzin ในปี 1889 ถูกนำมาใช้ทันทีใน 3 ระดับวิทยาลัย

เหมือนกับคนอื่น ๆ 150 นักเรียนที่มาจากส่วนต่าง ๆ ของตะวันออกและ ตะวันตกอาร์เมเนีย ใน 1,891 อาเวทิคอิซาฮาคีัน น มามีส่วนร่วมในการจลาจลนักเรียน หนึ่งในความต้องการของคนหนุ่มสาวที่ปฏิเสธที่จะเข้าร่วมการบรรยายที่เป็นให้เขาเป็นอิสระจาก mirootrecheniya สาบานของพวกเขาห้ามไม่ให้มีการติดต่อสื่อสารกับบุคคลภายนอกยกเว้นสำหรับผู้เข้าชมครอบครัวเป็นครั้งคราว ไม่ได้มีตัวเองนักเรียนของพวกเขาหลายชนชั้นกลางรวมทั้งอนาคตของกวีที่มีชื่อเสียงออกจากวิทยาลัย

ศึกษาในต่างประเทศ

ความรู้ที่ได้รับในวิทยาลัยที่นอกเหนือไปจากวิชาศาสนศาสตร์ความสนใจมากได้จ่ายให้แก่การเรียนการสอนภาษาต่างประเทศที่ได้ช่วย Avetiku Isaakyanu ในการเดินทางของเขาผ่านทางยุโรปซึ่งในระหว่าง 1892-1895 เขาศึกษาปรัชญาและมานุษยวิทยาที่มหาวิทยาลัยไลพ์ซิก จากนั้นชายหนุ่มก็ไปเจนีวาที่เขาเข้าร่วมบรรยายของจีวี Plehanova ที่สร้างความประทับใจที่ดีกับเขา

เข้าร่วมจัดอันดับของ "Dashnaktsutiun ที่"

เมื่อเขากลับไปทางทิศตะวันออกของอาร์เมเนียอาเวทิคอิซาฮาคีันนตัดสินใจที่จะอุทิศตัวเองเพื่อการต่อสู้ทางการเมือง ด้วยวิธีนี้เขาได้เข้าร่วมจัดอันดับของกิจกรรมที่ผิดกฎหมายในดินแดนของจักรวรรดิรัสเซียซึ่งเป็นหนึ่งในที่เก่าแก่ที่สุดฝ่ายการเมืองอาร์เมเนีย "Dashnaktsutyun ที่" การเคลื่อนไหวของเขาไม่ได้ไปสังเกตและในปี 1896 กวีถูกจับกุมและใช้เวลาหนึ่งปีในคุกเยเรวานหลังจากที่เขาถูกเนรเทศไปโอเดสซา

ได้รับอนุญาตให้เดินทางไปต่างประเทศเขาย้ายไปซูริคที่เขาได้ฟังการบรรยายเกี่ยวกับวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ของปรัชญาที่มหาวิทยาลัยท้องถิ่น อย่างไรก็ตาม Isaakyan ไม่สามารถอยู่ยาวออกไปจากบ้านและกลับไป Alexandroupoli ในปี 1902 อีกครั้งกลายเป็นที่เกี่ยวข้องในการต่อสู้ปฏิวัติต่อต้านรัฐบาลซาร์ เธอเรียกร้องปรากฏตัวของเขาในทบิลิซีที่กวีถูกจับอีกครั้งในปี 1908 และ 6 เดือนก็ถูกส่งตัวไปยังเรือนจำ Metekhi ร่วมกับตัวแทนของปัญญาชนอาร์เมเนีย

ชีวิตในการเนรเทศ

การทำให้แน่ใจว่า Isaakyan ไม่ "การศึกษาอีกครั้ง" เจ้าหน้าที่ได้ตัดสินใจในการขับไล่เขาออกจากดินแดนของจักรวรรดิรัสเซีย ในปี 1911 กวีถูกบังคับให้ออกจากประเทศและตั้งรกรากอยู่ในประเทศเยอรมนี ในตอนต้นของสงครามโลกครั้งที่เขาเป็นกังวลอย่างมากเกี่ยวกับชะตากรรมของอาร์เมเนียในตุรกีที่รัฐบาลของประเทศนั้นผู้ต้องสงสัยในการสนับสนุนรัสเซีย ในขณะเดียวกันภายใต้การกดขี่ข่มเหงและชาติพันธุ์แม้คนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่อยู่ในระยะทางหลายพันกิโลเมตรจากแนวหน้าที่

เพื่อป้องกันไม่ให้ Isaakyan หมู่กับโยฮันเนสเลปซีอุสและ Paulem Rorbahom จัดโดยเยอรมันอาร์เมเนียสังคมซึ่งจะดึงดูดความสนใจของตะวันตกที่มีต่อชะตากรรมของชาวคริสต์ตะวันออก อย่างไรก็ตามความพยายามทั้งหมดเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดการสังหารหมู่ไม่ประสบความสำเร็จและในปี 1915 พันธมิตรของเยอรมนี - หนุ่มสาวชาวเติร์ก - ได้ดำเนินการประสบความสำเร็จในหนึ่งในวัตถุประสงค์หลัก - การปลดปล่อยของเวสเทิร์อาร์เมเนียจากชาวพื้นเมืองผ่านการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของตน

อาเวทิคอิซาฮาคีันน: บทบาทในการดำเนินการ "ซวย"

แม้ว่าหลังจากการสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง, ตุรกีตัวเองได้ประณามการจัดงานของการสังหารหมู่และถูกตัดสินจำคุกไม่ปรากฏในบางส่วนรวมถึงหนึ่งในสมาชิกของรัฐบาล "เสือ" Talaat มหาอำมาตย์ไปสู่ความตายที่สุดของพวกเขาอาศัยอยู่ทั้งในยุโรป ในปี 1919 กลุ่มสมาชิกของ "Dashnaktsutyun" ลงมือแผนแก้แค้น การดำเนินงานของพวกเขา "ซวย" ซึ่งหมายถึงการทำลายทางกายภาพของการจัดงานของการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ที่ได้รับการพัฒนา Isaakyan Avetik Saakovich เอาส่วนที่ใช้งานอยู่ในนั้น

ตามที่เขียนบันทึกเก็บรักษาไว้ก็ไม่ได้เป็นเพียงการล่าสัตว์ลงผู้ลี้ภัยในประเทศเยอรมนีของอาชญากรตุรกี แต่ยังอาสาที่จะเป็นนักกีฬาที่สองซึ่งถูกยิงทาลาตปาชาถ้า Soghomon Tehliryan พลาด การฆาตกรรมของอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการภายในของประเทศตุรกีเมื่อวันที่ 15 มีนาคม 1921 ในกรุงเบอร์ลิน ในกรณีนี้รบกวน Isahakian ไม่จำเป็น แต่ศาลเยอรมันกลายเป็นชนิดของนูเรมเบิร์กทดลองของอาชญากร mladoturkskimi พ้นล้างแค้นอาร์เมเนีย

กลับมาจากการถูกเนรเทศ

ในช่วงครึ่งหลังของวัยสามสิบของศตวรรษที่ผ่านมารัฐโซเวียตได้กลายเป็นเชิงรุกมากขึ้นในการกลับไปที่ล้าหลังของปัญญาชนที่โดดเด่น ในบรรดาผู้ที่ให้คำมั่นสัญญาการสนับสนุนอย่างเต็มที่ไปที่บ้านเกิดและเป็นอาเวทิคอิซาฮาคีันนที่ได้พูดในยุโรปกดในการสนับสนุนความคิดริเริ่มหลายรัฐหนุ่ม เขากลับไปเยเรวานในปี 1936 และได้รับเลือกตั้งเป็นประธานสหภาพนักเขียนอาร์เมเนียของสหภาพโซเวียต, นักวิชาการของ Academy of Sciences และเป็นสมาชิกพรรครีพับลิของ Supreme Council กวีเสียชีวิตในปี 1957 และถูกฝังอยู่ใน Pantheon ของเมืองเยเรวานนี้

การสร้าง

สิ่งที่สำคัญคือสิ่งที่เป็นที่รู้จักกันอาเวทิคอิซาฮาคีันน - บทกวีเกี่ยวกับมาตุภูมิเกี่ยวกับหุ้นหนักของคนงานสามัญและการแสวงหาของเขาเพื่อเสรีภาพ จำนวนมากในกวีโคลงสั้น ๆ และผลงานซึ่งเป็นที่เลื่องลือในความรักของผู้หญิงคนหนึ่งและแม่

ละครบทกวีสำคัญของตำนานที่เขียนโดยเขาเช่น "หัวใจของแม่" ( "หมอ Sirte") อาเวทิคอิซาฮาคีันนในงานนี้บอกเล่าเรื่องราวของชายหนุ่มคนหนึ่งจากผู้ที่ความงามที่โหดร้ายต้องใช้สัญลักษณ์ของความรักหัวใจของแม่ของเขา หลังจากลังเลมากชายหนุ่มคนรักความหวังดำเนินการร้องขอและฆ่าผู้หญิงคนหนึ่งที่ทำให้มันกับแสง เมื่อเขารีบวิ่งไปที่รักของเขาแล้วมันสะดุด แต่หัวใจของแม่ของเขาอยู่ในอ้อมแขนของเขาอุทาน: "เด็กที่น่าสงสารของฉันคุณไม่ทำร้ายตัวเอง?"

ตอนที่คุณรู้วิธีการใช้ชีวิตที่ยากอาศัยอยู่อาเวทิคอิซาฮาคีันน บทกวีในอาร์เมเนียที่สร้างขึ้นโดยเขาได้ยินทุกโรงเรียนในบ้านเกิดของเขาและช่วยให้เด็กชายและเด็กหญิงเรียนรู้ภูมิปัญญาโบราณของคนที่สวมในรูปแบบบทกวี